SURETİMİN TAVAFI

Kategoriler: Edebiyat, Genel, Gündem, Sanat

Paylaş:

suretimin tavafı

Uzun zamandır yazmamıştım birikti. Zamanın bitmesi , ağacın çürümesi gibi. Sesin kısılması , canın çıkması gibi. Yazın bitmesi , yüzün solması , elimin titremesi , tadımın kaçması gibi. Kışın yaza , yazın sona , onun tavafta , güneşin etrafımda , dünyanın yörüngesinde dönmesi gibi.

Durdum ve bekledim , ilk durakta aldığım yola, geldiğim yöne baktım. Zaman hızla tüketirken beynimi ; güneş tepemde, içimde ay ışığı ne kadar da az yol almıştım. Bir hikayeyi yaşamak için , içinden geçtiğim tüneller. Kaybolduğum manzaralardaki sessiz renkler. Birden fazla dünyanın birden çok anında hep saniyeyle kaçırdığım hatıralar. Bekledim. Yetişmedim hiçbirine. Birinde olsam diğeri eksik kalırdı , eksiklik ki varlığın en önemli kanıtı. Elimi kaldırdım , sıramı savdım , yalnızca beni bekledim.

Ömrümün kaçta birini harcadım bilmiyorum , tamamının farazi olduğu bir bütünle hesap yapmak zor. Hangi mevsim gibi yaşamalıyım son anı ? Yoksa beklediğim hep o gençliğin Haziran akşamı mı ? Düşündüm bir yazı daha görmenin sevinciyle güneşe baktım. Güneş tepemde , içimde ay ışığı. Haziran sıcak , manolya taze , sen hep aydınlık. Tüm kışlardan sonra içimde sana doğru bir mevsimle uyandım.

Saatlerin eskimez adımları , biri birinden eksik olmaz , tamamlanmak yelkovanın harcı. Eski sokaklardaki kaldırım taşlarında yeniden günü saydım. Ayın ilk haftası , yanlış tarihe gelen eksik kaldırım taşı. Köşede sessizce bekleyen sokak ayrımı. Birinden çıktım diğerine girdim. Miracın son katı , sabrın ilk aşı , suretimdeki karanlık , sana geldim.

Ne güzeldir her şeyin sonunda olduğun yerde kalabilmek. Kısa cümlelerden sonra uzun uzun susabilmek. Bütün kargaşada içinde bir güruhla tek başına durabilmek. Deniz sıcak , gün turuncu , rüzgar hafif ve ben beyaz. Bana geldim.

Birden duracak her şey , eskisi gibi çatladı çatlayacak gök. Sonra sonbaharın aksi kahvesi. Yaprak akıtır rengini yere. Toprakta bekler tohum. Döner en başa kainat. Durmaz zaman , dinlersin hep o hafızayı. Karanlık uzundur bu mevsimde biraz da soğuk. Sarının en güzel tonu , uçuşan perdenin son salınışı. Kapanır pencereler ilk soğukta.Ben kışa dönerim. Kış yazı bekler.

Yaşamak hala güzel.

Etiketler: , , , , , , , ,

1 Yorum. Yeni Yorum

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Fill out this field
Fill out this field
Lütfen geçerli bir e-posta adresi yazın.
You need to agree with the terms to proceed

Kategoriler

Son Eklenen Yazılar

KAİNAT

Bir mevsim sonrası , merasim akşamı. İzin verdiğimiz yolların son…

YÖRÜNGE

Hatırlamak için yazdığım bir yazı daha. Günler , aylar ve…
mucize

MUCİZE

Hayat büyük bir bumerang gibi elimde kalıyor. Ne kadar uzağa…

Hakkımda

fatma

Merhaba ; ben Fatma. Sizinle uzun zamandır biriktirdiğim tüm güzellikleri bu blogta paylaşmaya karar verdim. Yeryüzünde gücünden asla şüphe etmediğim bir şey var ise ; o da kelimeler…