DİNMEDİ – HATAY 04:17

Kategoriler: Biyografi, Edebiyat, Genel, Gündem

Paylaş:

dinmedi hatay

Tarihler 6 Şubatı gösterirken geride sadece uzak ve soğuk bir gece değil yarım kalan bir ömür , tarih ve hayat da vardı. Duygusal acının fiziksel acıya dönüştüğüne çok şahit oldum fakat duygularımın soğukta ve cevapsız kalan bir haykırışla donduğunu ilk defa tecrübe ediyorum.

Akdeniz’in sıcağını her yaşında ve telaşında canında hissetmiş biri olarak bu kadar acımasız bir kış gecesini bu kadar büyük çaresizlikle yaşamış olmak beni de yaralıyor , sesimi kesiyor. Çocukluk yıllarımda her şehirde bir anımın olması şu anki yetişkinliğimde gittiğimde biliyorum ki canımı daha da çok yakacak. Ben ilk defa çaresizliği bu kadar net gördüm , ben ilk defa ; kurda , kuşa , cana , canana , insana bu kadar büyük bir veda gördüm.

O gece yarım kalanların hikayesini bizler asla bilemeyeceğiz , kimin hangi rüyadan uyanamadığını , kimin hangi pişmanlıkla ızdıraba göz açtığını tahayyül dahi edemeyeceğiz. Dünyanın ; hangi hayatın en ucunda durduğunu ve kimin o uçlardan kendini aşağı bırakarak yok olmak isteyeceğini tahmin bile edemeyeceğiz. Bir devir bitti , bir tarih silindi en güzel yazlar Arsuz’un kıyısında , Kahramanmaraş’ın yeşilinde kaldı.

Sessizliğin uğultusu var moloz yığınlarında , saatler 04:17’yi gösterdiğinde saniyeyle yarışan çığlıklar var kulaklarımda. İnsanların ölüme gidişinin yolu var gözlerimin ucunda. Vicdanım rahat değil. Sessizliğe alışan kulakların çığlıkları duymayışından , çaresizlik adı altında ki uzaklıklardan. İnsanın insana muhtaç oluşundan vicdanım rahat değil. Bilim insanları “80 saniyeden daha uzun sürdü,3 ayrı şok dalgası” diyor. 80 seneden daha uzun sürecek bu sessizliğin vicdan ağrısı. Aynı acıyla , aynı çığlıkla ölen 44 bin insan. 44 bin hayat , hayal , çocuk , anne , baba , evlat. Felaket her şeyi eşitler ; güzeli , çirkini , zengini , fakiri. Ama sonrasını insan seçer , bir çorbadan bir kaşık alıp doyanla , sofrayı çalan elbette aynı olmayacaktır. Kısa çöp uzun çöpten elbette hakkını alacak. Bizler ise yaşamakla , insanı sevmekle , bu yolda kaybettiklerimize sonsuz minnetle ama en çok mücadeleyle  , amenna !

Etiketler: , , , , , , , , , , ,

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Fill out this field
Fill out this field
Lütfen geçerli bir e-posta adresi yazın.
You need to agree with the terms to proceed

Kategoriler

Son Eklenen Yazılar

KAİNAT

Bir mevsim sonrası , merasim akşamı. İzin verdiğimiz yolların son…

YÖRÜNGE

Hatırlamak için yazdığım bir yazı daha. Günler , aylar ve…
mucize

MUCİZE

Hayat büyük bir bumerang gibi elimde kalıyor. Ne kadar uzağa…
beynimin odaları

BEYNİMİN ODALARI

Kafamdaki taşları birbirine sürterek kıvılcım çıkarıyorum. İnanır mısın ateş beni…

Hakkımda

fatma

Merhaba ; ben Fatma. Sizinle uzun zamandır biriktirdiğim tüm güzellikleri bu blogta paylaşmaya karar verdim. Yeryüzünde gücünden asla şüphe etmediğim bir şey var ise ; o da kelimeler…